Lesson 34
Vocabulary
Nouns
Anima animae f soul, spirit
Remissio remissionis f letting go, release
Vox vocis f voice, word
Adjectives
adversus adversa adversum opposite, adverse
Talis tale such, of such a sort
Interjections
Vae alas, woe to
Verbs
Arbitror arbitrary arbitratus sum to judge, think
Conor conari conatus sum to try, attempt
Cresco creescere crevi cretum to increase
Egredior egridi egressus sum to go out
Fateor faeri fassus sum, to confess, admit
Horto hortari hrtatus sum to encourage, urge
Loquor loqui locutus sum to say, speak
Molior moliri molitus sum to work at , build
Morior mori mortuus sum to die
Nascor nasci natus sum to be born, arise
Patior pati passus sum to suffer permit
Proficiscor proficisci profectus sum to set out, start
Rusticor rusticari rusticatus sum to live in the country
Sedeo sedere sedi sessum to sit
Sequor sequi secutus sum to follow
Specto spectare spectavi spectatus to look at, see
Utor uti usus sum + abl to use, enjoy
Practice and Review
1. Nisi quis plebi opem celeriter referet auxiliumve
promissum praebebit, milia viorum morientur.
2. Cum urbs plena custodiarum esset, non ausi estis suscipere scelera tam
gravia quam volueratis.
3. Dic nunc cur velis te ad istam divitem et candidam conferre. Vere ac libere
loquere; noli recusare!
4. Divitiis traditis, heu, ille philosophi eadem nocte subito profecti sunt
in exsilium unde numquam egredi potuerunt.
5. Ne patiamur hanc antiquissimam scientiam amitti.
6. Fateor me vino mero apud me usurum esse.
7. Ab initio non comprehendisti quantus exercitus non sequeretur et quot elephantos
isti milites secum ducerent.
8. Primo respondit se nolle sequi ducem mediocris virtutis sapientiaeve, cum
civitas in limine belli staret.
9. Ex urbe subito egressus, ferro suo mori semel conatus est.
10. Cum Aristoteles hortaretur hominess ad virtutem, tamen arbitrabatur virtutem
in hominibus non nasci.
11. Mater paterque nunc rusticantur ut a laboribus remissione suavi utantur.
12. Da mihi, amabo te, multum salis et vinum aquamve, ut cena maxime utar.
Sententiae Antiquae
1. Cedamus Phoebo et, moniti, meliora sequamur.
2. Nam nemo sine vitiis nascitur; optimus ille est qui minima habet.
3. Mundus est communis urbs deorum atque hominum; hi enim soli ratione utentes,
iure ac lege vivunt.
4. Tarde sed graviter vir sapiens irascitur.
5. Quae cum ita sint, Catilina, egredere ex urbe; patent portae; proficiscere;
nobiscum versari iam duitius non potes; id non feram, non patiar.
6. Cura pecuniam crescentem sequitur et dives male dormit.
7. Si in Britanniam profectus esses, nemo in illa tanta insula uure peritior
fuisset.
8. Nisi laus nova nascitur etiam vetus laus in incerto iacet ac saepe amittitur.
9. Spero autem me secutum esse in libellis meis talem temperantiam ut nemo
bonus de illis queri posit.
10. Horae quidem et dies et anni discedunt; nec praeteritum tempus umquam
revertitur, nec quid sequatur potest sciri.
11. Novisti mores mulierum: dum moliuntur, dum conantur, dum in speculum spectant,
annus labitur.
12. Amicitia res plurimas continent; non aqua, non igne in pluribus locis
utimur quam amicitia.
13. Homo stultus! Postquam divitias habere coepit, mortuus est.
14. O passi graviora, dabit dues his quoque finem.
Claudius' excremental expiration
Et ille quidem animam ebulliit, et ex eo desiit vivere videri. Exspiravit autem dum comoedos audit, ut scias me non sine causa illos timere. Ultima vox eius haec inter hominess audita est, cum maiorem sonitum emisisset illa parte qua facilius loquebatur: "Vae me, puto, concacavi." Quod an feceritk, nescio - omnia certe concacavit.
(ebullio ire ebullii to bubble out + animam he died.; desino desinere desii desitum to cease; exspirare to die; comoedus I, comedian; sonitus sonitus sound; concacare to defecate upon)
And Vice is not nice
Mentitur qui te vitiosum, Zoile, dicit:
Non Vitiosus homo es, Zoile, sed vitium!
Pretty is as Pretty does
Bella es, novimus, et puella, verum est,
Et dives - quis enim potes negare?
Sed cum te nimium, Fabulla, laudas,
Nec dives neque bella nec puella es!